مىسازند : وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ . « 1 » ك ) سوگند به ابر : مانند : فَالْحامِلاتِ وِقْراً « 2 » : « سوگند به ابرها كه بار سنگين باران را به امر پروردگار به دوش مىكشند و قطرات باران را از خود خارج مىگردانند و از اين بركت ، زمين مرده را زنده مىگردانند » . « 3 » خداوند در اين آيات ( چنان‌كه ملاحظه گرديد ) بيش از سى ( 30 ) مورد سوگند ياد كرده است بااين‌كه در شرعيّات به ما آموخته‌اند كه سوگند خوردن مكروه است ، امّا در تكوينيات و آفرينش آسمان ، زمين ، خورشيد ، ماه ، ستارگان ، نور ، شب ، روز و شفق و فلق . . . ژرفايى بىكرانه‌اى و بلندايى شكوهمند وجود دارد كه خداوند به آنها سوگند ياد كرده و در پى آن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و پيشوايان دين ، تفاسيرى ابراز داشته ، شاگردانى پروريده و تجربه‌هايى آموخته‌اند كه ما با اين درياى بىكرانه آشنا شويم و از دانش سرشار نجوم قرآن بهره گيريم و به زيبايى و جمال دل‌آراى آنكه ( خداوند ) اين‌همه زيبايىها را آفريد آشنا شويم . حكيم متأله ، الهى قمشه‌اى در اين‌باره مىگويد : خوشا بر افكار بلندبينان ، و انظار اهل علم و ايمان كه در شب‌هاى تاريك به آسمان با نظر شوق و حيرت بنگرند و تماشاگاه چشم حسّ و فكرت خود را از اين جهان‌هاى بىحدّ قرار دهند ، و از تماشاى اين دستگاه با عظمت لذت برند و به سلطان عالم هستى حضرت احديّت شناسا شوند و از اين سقف پررنگ پى به نقاش قدرت برند ، و به مهندس اين كاخ رفيع معرفت پيدا كنند ، و آفرينندهء اين جهان‌هاى نور بىنهايت را همانند همان ستارگان مشتاقانه طلب كنند ، و از روى شوق و عشق به

--> ( 1 ) . حجر / 22 . ( 2 ) . ذاريات / 21 . ( 3 ) . در اين‌باره مىتوان به كتاب سوگندهاى قرآن ، تأليف ابو القاسم رزاقى ، ص 239 و بعد ، نشر توحيد ، قم 1361 ش مراجعه كرد .